Ва чунин ба назар мерасад, ки хар он махсусан фарбеҳ нест, аммо чаро ин ҳама доғҳост? Ва чӣ одамро ин қадар бераҳм месозад? Бо лесидани харакаш ва ангуштонашро ба он часпидан? Вахшиёна он аст, ки либоси занро канда, бе омодагиро сахт ба даруни харак мезани! Ё дуру дароз ва амиқ дар даҳони трахает бе таваҷҷуҳ ба он, ки барои хонум душвор аст ва баъзан нафаскаширо душвор мекунад! Ва ин ҷинси оддии хонагӣ аст, ҳатто як бозии нақшбозӣ нест.
Чӯҷа ба чунин муносибат одат кардааст. Шавҳари нотавон ӯро дар картаҳо гум кардааст. Аз ин чост, ки онхо тамоми руз уро мисли харом мекашанд. Ва ҳезум чӣ қадар сахттар бошад, онҳо ҳамон қадар онро дар дохили он меронанд. Факат писа аллакай ба устодони нав, ба фаровонии шир одат кардааст, ки баргаштан намехохад.
Духтарон, мо чӣ гуна вохӯрем?